Dlaczego niektórzy boją się terapii? – Zrozumienie lęków i mitów
Terapia psychologiczna od lat zdobywa na popularności jako skuteczna forma wsparcia w trudnych momentach życia. Mimo to,wielu ludzi wciąż unika sięgnięcia po profesjonalną pomoc,a lęk przed terapią zdaje się być powszechnym zjawiskiem.dlaczego tak wiele osób odkłada wizytę u terapeuty, nawet gdy czują, że potrzebują wsparcia? Czy strach przed nieznanym, obawa przed stygmatyzacją czy może mity związane z leczeniem psychologicznym wpływają na decyzje o podjęciu terapii? W tym artykule przyjrzymy się psychologicznym i społecznym uwarunkowaniom, które mogą stać na przeszkodzie w rozpoczęciu procesu uzdrawiania, a także podpowiemy, jak przełamać te bariery. Odkryjmy razem, co leży u podstaw tych lęków i jak możemy je przezwyciężyć.
Dlaczego strach przed terapią jest powszechny
Strach przed terapią wynika z wielu czynników, które mogą być głęboko zakorzenione w naszej kulturze oraz osobistych doświadczeniach. W społeczeństwie wciąż panuje stygmatyzacja osób korzystających z pomocy psychologicznej,co powoduje,że wiele ludzi boi się otworzyć i przyznać do swoich problemów. Poniżej przedstawiamy niektóre z najczęstszych przyczyn tego zjawiska:
- Obawa przed oceną: Wielu ludzi obawia się, że terapeuta, a także osoby z najbliższego otoczenia, będą ich oceniać lub krytykować za swoje myśli i uczucia.
- Niezrozumienie terapii: Często terapia jest postrzegana jako coś,co dotyczy wyłącznie osób z poważnymi problemami psychicznymi,co powoduje,że osoby z łagodniejszymi trudnościami czują się zdezorientowane i niepewne,czy ich problemy są wystarczająco ważne.
- Lęk przed zmianą: Terapeutyczne procesy często wymagają od nas zrozumienia i zmiany naszych nawyków oraz przekonań, co dla niektórych może być przerażające.
- Trudności w otwieraniu się: Dla wielu osób mówienie o swoich emocjach i doświadczeniach jest niezwykle trudne,zwłaszcza w kontekście popełnienia zaufania wobec obcej osoby.
Mogą występować także inne, mniej oczywiste czynniki, które przyczyniają się do strachu przed terapią:
| Faktor | Opis |
|---|---|
| Koszty finansowe | Obawa przed wydatkami związanymi z sesjami terapeutycznymi. |
| Brak wsparcia | Mniej osób pyta bliskich o zdanie na temat terapii, obawiając się ich reakcji. |
| Sukces terapeutyczny | Mogą występować wątpliwości dotyczące efektywności terapii i szybkich rezultatów. |
Ważne jest, aby uzmysłowić sobie, że strach przed terapią jest naturalnym uczuciem. Przy odpowiednim wsparciu i zrozumieniu można pokonać te obawy i skorzystać z pomocy, która może przynieść ulgę i poprawić jakość życia. Warto pielęgnować rozmowy na temat zdrowia psychicznego i przekształcać ten temat w coś bardziej dostępnego i zrozumiałego dla wszystkich.
Psychologiczne mechanizmy obronne a lęk przed terapią
W obliczu lęku przed terapią, często obserwujemy działanie psychologicznych mechanizmów obronnych, które mają na celu ochronę jednostki przed psychicznym dyskomfortem. Te mechanizmy mogą być zarówno świadome, jak i nieświadome, a ich główne funkcje to minimalizowanie stresu oraz unikanie konfrontacji z trudnymi emocjami. Zjawisko to jest szczególnie widoczne w kontekście terapii, gdzie pacjenci często odczuwają wewnętrzny opór przed podjęciem działań mających na celu poprawę ich stanu psychicznego.
Niektórzy z nas mogą odczuwać lęk przed terapią z powodu:
- Strachu przed odkryciem siebie – Zajęcie się głęboko ukrytymi problemami może być przerażające.
- Obaw o osąd i krytykę – W obecności terapeuty niektórzy boją się odsłonić swoje najciemniejsze sekrety.
- Wątpliwości co do skuteczności terapii – Często pojawia się pytanie, czy terapia w ogóle pomoże w rozwiązywaniu problemów.
- Niechęci do zmiany – Proces terapeutyczny wiąże się z koniecznością wprowadzenia zmian w życiu, co może budzić opór.
Wielu pacjentów stosuje strategie obronne, aby uniknąć tak nieprzyjemnych odczuć. Oto kilka powszechnie występujących mechanizmów:
- Racjonalizacja – Przekonanie siebie,że terapia nie jest potrzebna lub będzie stratą czasu.
- Zaprzeczenie – Odmowa uznania faktu, że problemy istnieją i wymagają uwagi.
- Projekcja – Przypisywanie innym negatywnych cech lub zamiarów, aby odwrócić uwagę od własnych problemów.
- Wyparcie – Tłumienie wspomnień i emocji związanych z trudnymi sytuacjami, co prowadzi do ich unikania.
Warto zauważyć, że każdy z tych mechanizmów, choć mogą chronić nas przed chwilowym dyskomfortem, w dłuższej perspektywie mogą prowadzić do większych problemów emocjonalnych. Ważne jest, aby zrozumieć, że strach przed terapią jest naturalny, a konfrontacja z nim jest kluczem do uzdrowienia.
| Mechanizm obronny | Opis |
|---|---|
| Racjonalizacja | Tworzenie logicznych argumentów w celu uzasadnienia braku działań. |
| Zaprzeczenie | Odmowa uznania prawdziwego stanu rzeczy. |
| Projekcja | Przypisywanie innym własnych negatywnych cech. |
| Wyparcie | Tłumienie emocji i wspomnień związanych z problemem. |
Czynniki kulturowe wpływające na postrzeganie terapii
W społeczeństwie, w którym podkreśla się indywidualizm oraz samowystarczalność, terapia psychologiczna często bywa postrzegana jako znak słabości. Tego typu myślenie ma swoje korzenie w różnych czynnikach kulturowych, które kształtują nasze podejście do zdrowia psychicznego.
Jednym z głównych czynników jest stygmatyzacja związana z problemami emocjonalnymi. W wielu kulturach osoby korzystające z terapii są uważane za „dziwne” lub „nienormalne”, co skutkuje obawą przed piętnem społecznym. W efekcie, niektórzy wolą nosić swoje trudności w milczeniu, niż otworzyć się na pomoc.
Kolejnym aspektem jest tradycyjne postrzeganie zdrowia psychicznego. W wielu kulturach emocje i problemy psychiczne są traktowane jako elementy,które powinny być ukrywane lub ignorowane. Nierzadko uważa się,że „prawdziwy” mężczyzna lub „silna” kobieta powinni radzić sobie z kłopotami samodzielnie.
Warto też zauważyć,że dostęp do terapii jest inny w zależności od kontekstu kulturowego.W krajach,gdzie ochrona zdrowia psychicznego jest niedofinansowana,obawy o koszty terapii stają się dodatkowym czynnikiem zniechęcającym do skorzystania z pomocy.
Aby lepiej zrozumieć te zjawiska, można uwzględnić kilka aspektów, które mają realny wpływ na postrzeganie terapii:
| Aspekt | Opis |
|---|---|
| Stygmatyzacja | Obawa przed społecznym piętnem związanym z korzystaniem z pomocy psychologicznej. |
| kultura samowystarczalności | Przekonanie, że problemy należy rozwiązywać samodzielnie. |
| Dostępność | Trudności w dostępie do terapeutów i wysokie koszty sesji. |
| Tradycja | Wartości kulturowe, które definują, jak radzić sobie z emocjami i kryzysami. |
Innym znaczącym czynnikiem jest rozwój technologii, który umożliwia dostęp do terapeutycznych treści online. Mimo tej innowacji, wiele osób nadal odczuwa opór przed korzystaniem z takich rozwiązań, z obawy przed brakiem osobistego kontaktu lub strachu przed oceną.
Przełamywanie tych barier kulturowych wymaga czasu oraz edukacji społecznej. Ważne jest, aby podkreślać, że terapia, podobnie jak leczenie fizyczne, jest formą dbania o siebie i nie ma nic złego w poszukiwaniu pomocy w trudnych chwilach.
Jak osobiste doświadczenia wpływają na obawy przed terapią
Wiele osób, które zastanawiają się nad terapią, zmaga się z własnymi lękami i wątpliwościami, które często mają swoje źródło w osobistych doświadczeniach. Przypominają one, że nasze przeszłe przeżycia mogą w dużym stopniu wpływać na sposób, w jaki postrzegamy pomoc psychologiczną.
Osoby, które doświadczyły w przeszłości negatywnych sytuacji w relacjach z profesjonalistami, mogą mieć trudności z otwarciem się na terapeutę. Ponadto, are:
- Negatywne doświadczenia z dzieciństwa: Dziecięce traumatyczne wspomnienia mogą budować barierę przed poszukiwaniem wsparcia.
- Brak zaufania do obcych: jeśli ktoś miał złe doświadczenia z innymi ludźmi, terapia może wydawać się jeszcze jedną formą zranienia.
- Obawy przed oceną: Nieprzyjemne doświadczenia w relacjach interpersonalnych mogą prowadzić do strachu przed oceną ze strony terapeuty.
Strach przed tym, co terapia może ujawnić, często krąży wokół obaw dotyczących emocjonalnych ran. Dla wielu oznacza to konfrontację z bolesnymi wspomnieniami, co nie jest łatwe.
Konstruktywne podejście do terapii wymaga zrozumienia, że proces ten może być również wyzwalający i możliwy do oswojenia. Oto kilka kroków, które mogą pomóc w przełamywaniu lęków:
- Otwarta komunikacja: Ćwiczenie szczerości w rozmowach z terapeutą może pomóc w budowaniu zaufania.
- Małe kroki: Rozpoczęcie procesu terapii od krótkich sesji lub spotkań online może być mniej onieśmielające.
- Wsparcie bliskich: Obecność zaufanej osoby w trakcie rozpoczęcia terapii może dodać otuchy.
Warto również zauważyć, że niektóre osoby mogą przechodzić przez różne etapy akceptacji, a zrozumienie własnych obaw jest kluczowe dla inicjowania zmiany.
| Obawa | Związek z doświadczeniem | Potencjalne rozwiązania |
|---|---|---|
| Strach przed oceną | Traumy interpersonalne | Otwarta komunikacja i małe kroki |
| Niezrozumienie procesu | Brak wiedzy o terapii | Edukacja i rozmowy |
| Bezpieczeństwo emocjonalne | Doświadczenia odrzucenia | Wsparcie bliskich i uważność |
Mit o słabości – stereotypy dotyczące osób korzystających z terapii
W społeczeństwie istnieje wiele mitów dotyczących osób korzystających z terapii, które mogą wpływać na postrzeganie samej terapii oraz tych, którzy z niej korzystają. Często obserwujemy, że osoby te są postrzegane jako słabe lub mniej zdolne do radzenia sobie z wyzwaniami życiowymi. Takie stereotypy mogą zniechęcać ludzi do poszukiwania pomocy w trudnych momentach.
Do najczęściej występujących przekonań należy:
- Niezdolność do samodzielnego radzenia sobie: Istnieje przekonanie, że korzystanie z terapii oznacza, iż dana osoba nie potrafi poradzić sobie sama z problemami. W rzeczywistości jednak terapia często jest sposobem na rozwijanie umiejętności radzenia sobie i samoświadomości.
- Słabość charakteru: Wiele osób uważa, że ci, którzy korzystają z psychologicznej pomocy, są „słabi”. To myślenie ignoruje fakt,że poszukiwanie wsparcia jest wyrazem siły oraz odwagi,a nie słabości.
- Stygmatyzacja: Osoby korzystające z terapii mogą spotkać się z niechęcią lub wykluczeniem społecznym. To stygmatyzowanie tylko pogłębia ich trudności emocjonalne.
Te przekonania mają głęboki wpływ na ludzi,którzy zastanawiają się nad rozpoczęciem terapii. Edukacja i zrozumienie tego, co naprawdę oznacza korzystanie z pomocy specjalisty, mogą pomóc w przełamaniu tych krzywdzących mitów.
| Stereotyp | Prawda |
|---|---|
| Ktoś, kto korzysta z terapii, jest słaby | Korzystanie z terapii to oznaka odwagi i dążenia do rozwoju. |
| Tylko „szaleni” ludzie idą na terapię | Terapia jest dla każdego,kto zmaga się z emocjami i chce poprawić jakość swojego życia. |
| Terapia nie jest skuteczna | Badania wykazują, że terapia przynosi trwałe pozytywne zmiany w życiu wielu osób. |
Zmiana postrzegania terapii wymaga czasu oraz otwartości na nowe spojrzenie na zdrowie psychiczne. Dlatego warto mówić o tych stereotypach, aby zainspirować innych do poszukiwania pomocy i wsparcia, które mogą być kluczowe w przełamywaniu trudności życiowych.
Rola wstydu w unikaniu terapii
Wstyd to potężny emocjonalny mechanizm, który odgrywa kluczową rolę w decyzji o skorzystaniu z terapii. Wielu ludzi zmaga się z myślą, że szukanie pomocy psychologicznej oznacza słabość lub porażkę. Często obawiają się, że będą oceniani przez innych, a nawet przez terapeutów. To przekonanie może prowadzić do unikania terapii, w efekcie obciążając ich zdrowie psychiczne.
Warto zwrócić uwagę na kilka kluczowych aspektów, które ilustrują, jak wstyd wpływa na nasze decyzje:
- Mity o terapii: Wiele osób wierzy w stereotypy związane z psychoterapią, takie jak to, że tylko „szaleni” potrzebują pomocy.
- Obawa przed odsłonięciem siebie: Wyjawienie intymnych myśli i uczuć przed obcą osobą może być przerażające.
- Strach przed oceną: Istnieje lęk, że terapeuta oceni ich na podstawie osobistych problemów, co może pogłębiać uczucie wstydu.
Ten wstyd jest często ugruntowany przez społeczne normy i oczekiwania, które promują obraz „silnej” osoby radzącej sobie z wyzwaniami samodzielnie. Przekonania te są szczególnie silne wśród osób,które dorastały w środowisku,gdzie emocje nie były akceptowane lub nazywane były oznaką słabości.
Psychoterapia powinna być postrzegana jako forma dbania o siebie, tak samo jak wizyta u lekarza w przypadku problemów fizycznych. wiele osób, które zraziły się do terapii przez wstyd, nie jest świadomych korzyści, jakie niesie ze sobą otwarcie się na pomoc profesjonalisty. Dla przykładu, studia pokazują, że osoby w terapii odczuwają niższy poziom stresu i lepszą jakość życia.
Przykładowa tabela ilustrująca korzyści z terapii:
| Kategoria | Korzyści |
|---|---|
| Wyższa samoocena | Uczucie własnej wartości wzrasta dzięki lepszemu zrozumieniu siebie. |
| Lepsze relacje | Umiejętność komunikacji i radzenia sobie z konfliktami staje się łatwiejsza. |
| Redukcja stresu | Techniki terapeutyczne pomagają w zarządzaniu stresem i lękiem. |
Przełamywanie szczególnie silnego wpływu wstydu może wymagać czasu i wsparcia, ale ważne jest, aby zacząć dostrzegać terapię jako pozytywny krok w kierunku lepszego zdrowia psychicznego.W miarę jak społeczeństwo staje się coraz bardziej świadome i akceptujące, lekarze i terapeuci powinni budować mosty, które pomogą przezwyciężyć ten wstyd i sprawić, że korzystanie z terapii będzie bardziej dostępne dla każdego.
Obawy związane z oceną przez innych
Wiele osób, które rozważają terapię, często napotyka na wewnętrzne bariery związane z obawą przed oceną ze strony innych. Tego rodzaju obawy mogą znacznie utrudniać podjęcie decyzji o szukaniu profesjonalnej pomocy. Strach przed tym, co mogą pomyśleć przyjaciele, rodzina czy współpracownicy, jest powszechnym zjawiskiem.
Czynniki wpływające na obawy związane z oceną:
- Stygmatyzacja zdrowia psychicznego: Wciąż istnieje wiele stereotypów i stygmatów związanych z psychoterapią, które mogą wpływać na to, jak postrzegają ją inni.
- Brak zrozumienia: Nie wszyscy zdają sobie sprawę z korzyści, jakie może przynieść terapia, co sprawia, że niektórzy mogą wypowiadać się negatywnie na ten temat.
- Poczucie wstydu: Obawa przed ujawnieniem swoich problemów emocjonalnych może prowadzić do poczucia upokorzenia.
Kiedy osoba myśli o podjęciu terapii, może zastanawiać się nad tym, co powiedzą inni, a obawy te mogą zablokować jej chęć do działania. Kluczowe jest zrozumienie, że każdy ma prawo do zadbania o swoje zdrowie psychiczne, a skorzystanie z pomocy specjalisty jest odważnym krokiem.
Niektóre z obaw można zminimalizować poprzez:
- Rozmowy z bliskimi, którzy wspierają decyzję o terapii.
- Poszukiwanie informacji na temat terapii, aby zrozumieć, jak wygląda ten proces i jakie ma korzyści.
- Przyjmowanie postawy otwartości na zmiany i nową perspektywę na życie.
Dzięki zrozumieniu i edukacji można przełamać lęk przed oceną.ważne jest, aby skupić się na osobistych potrzebach i celach, a nie na opiniach innych. W dłuższej perspektywie, wzmacnianie siebie poprzez terapię może prowadzić do większej pewności siebie i wewnętrznego spokoju.
| Korzyści z terapii | Przykłady efektów |
|---|---|
| Lepsze zrozumienie siebie | Większa samoakceptacja |
| Radzenie sobie ze stresem | Zmniejszona lękliwość |
| Poprawa relacji | Lepsza komunikacja z innymi |
Strach przed konfrontacją z trudnymi emocjami
Wielu ludzi unika terapii, nie zdając sobie sprawy, że strach przed konfrontacją z własnymi emocjami często stoi na przeszkodzie ich uzdrowieniu. To naturalna reakcja, ponieważ emocje, zwłaszcza te trudne, mogą być niezwykle przytłaczające. Często to, co jest w nas krytykowane lub tłumione, wydaje się zbyt bolesne, aby się z tym zmierzyć. Dlatego warto przyjrzeć się, co leży u podstaw tego lęku.
Przede wszystkim, konfrontacja z emocjami może budzić obawy związane z:
- Ujawnianiem słabości: Wiele osób boi się, że pokazanie swoich emocji odsłoni ich wrażliwość, co w ich mniemaniu może prowadzić do osłabienia w oczach innych.
- Nieprzewidywalnością: Emocje mogą zaskoczyć swoim natężeniem i trudnością, co rodzi lęk przed utratą kontroli.
- Wstydem i poczuciem winy: Często ludzie obawiają się, że ich uczucia są niewłaściwe lub nieadekwatne, co prowadzi do poczucia wstydu.
- Brakiem wsparcia: Strach przed tym,jak bliscy zareagują na nasze emocje,może skutecznie powstrzymywać nas przed ich ujawnieniem.
Każdy z tych czynników może być barierą, która sprawia, że terapia wydaje się przerażająca. Osoby, które zdecydowały się na jej podjęcie, często opisują to jako niezwykle oczyszczające, ale i wymagające doświadczenie. Stawiając czoła trudnym emocjom, można jednak odkryć wiele o sobie i swoich potrzebach.
Warto również zwrócić uwagę na to, w jaki sposób strach przed emocjami może manifestować się w codziennym życiu:
| Objaw | możliwa przyczyna |
|---|---|
| Unikanie trudnych rozmów | Strach przed konfrontacją z emocjami |
| chroniczne zmęczenie | Psychiczne obciążenie związane z tłumieniem emocji |
| Problemy w relacjach | Nieumiejętność wyrażania emocji |
| Przewlekły stres | Nieprzepracowane emocje |
Zrozumienie, jak strach przed emocjami wpływa na nasze życie, to pierwszy krok do ich przezwyciężenia. Każda emocja, którą próbujemy zrozumieć, przyglądać się jej i akceptować, może prowadzić do większego poczucia spokoju oraz lepszego zrozumienia siebie. Czasami kluczowe jest, aby po prostu zrobić ten pierwszy krok i otworzyć się na proces terapeutyczny, który otworzy drzwi do uzdrowienia oraz wzrostu osobistego.
Czy to naprawdę zadziała? Wątpliwości dotyczące skuteczności terapii
Wiele osób, które myślą o rozpoczęciu terapii, zadaje sobie pytanie o jej rzeczywistą skuteczność.Często pojawiają się wątpliwości, które mogą zniechęcać do podjęcia tego kroku. Warto przyjrzeć się,co może leżeć u podstaw tych obaw.
przede wszystkim, niektórzy ludzie mają negatywne doświadczenia związane z konsultacjami psychologicznymi lub terapeutycznymi. Mogą obawiać się, że rozmowa z obcą osobą o swoich problemach nie przyniesie im ulgi ani nie pomoże w rozwiązaniu ich trudności. W takich przypadkach warto pamiętać, że nie każda terapia jest odpowiednia dla każdego, a sukces oft zależy od dopasowania terapeuty oraz metod pracy do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Kolejnym powodem, dla którego ludzie boją się terapii, jest obawa przed stygmatyzacją.W społeczeństwie wciąż panują pewne stereotypy dotyczące osób korzystających z pomocy psychologicznej. Niektórzy mogą myśleć,że terapia oznacza,iż są „słabi” lub „nienormalni”,co staje się przeszkodą w poszukiwaniu pomocy. Kluczowe jest, aby zmieniać te przekonania i promować terapię jako normalny element dbania o zdrowie psychiczne.
Innym czynnikiem są oczekiwania wobec terapii. Niektórzy klienci wyrażają chęć szybkiej poprawy sytuacji, co jest zrozumiałe, ale też często nierealne. Terapia to proces,który wymaga czasu i zaangażowania. Oto kilka zjawisk, które mogą wprowadzać w błąd:
- Natychmiastowa poprawa: nie można oczekiwać, że po jednej sesji wszystkie problemy zostaną rozwiązane.
- Uniwersalne podejście: Każdy człowiek jest inny, a co działa dla jednej osoby, może nie zadziałać dla innej.
- Terapeuci jako „cudotwórcy”: Klient nie powinien oczekiwać, że terapeuta rozwiąże za niego wszystkie problemy.
warto także zauważyć, że wiele osób zadaje sobie pytanie o skuteczność terapii w kontekście konkretnych problemów, takich jak depresja czy lęki. Mimo że wiele badań wskazuje na efektywność różnych metod terapeutycznych, nie każdy pacjent będzie reagował tak samo. dlatego kluczowe jest otwarte podejście oraz gotowość do eksperymentowania z różnymi formami wsparcia.
| Obawy dotyczące terapii | Możliwe rozwiązania |
|---|---|
| Stygmatyzacja społeczna | Edukuj się i porozmawiaj z innymi, którzy korzystali z terapii. |
| Brak momentalnej poprawy | Ustal realistyczne cele i oczekiwania. |
| nieodpowiednie dopasowanie terapeuty | Poszukaj różnych opcji i nie bój się zmieniać terapeutów. |
Lęk przed otwarciem się na obcego człowieka
Wielu z nas może przyznać, że otwarcie się przed obcym człowiekiem, zwłaszcza w kontekście terapii, budzi naturalny strach. to uczucie ma swoje korzenie w różnych sferach naszego życia, a jego przyczyny mogą być bardzo złożone.
Przede wszystkim, warto zastanowić się nad zaufaniem. Od młodziutkich lat uczymy się, kto zasługuje na naszą uwagi i kto jest osobą, z którą warto się otworzyć. Sytuacje z przeszłości, takie jak zdradzenia zaufania czy zranienia przez bliskie osoby, mogą prowadzić do obaw przed zaufaniem terapeucie. Strach przed kolejny raz zawiedzionym zaufaniem jest silnym hamulcem dla wielu osób.
- Obawa przed oceną – wiele osób boi się, że terapeuta je oceni, a tym samym ich problemy będą bagatelizowane lub wykpiwane.
- Stygmatyzacja – choć społeczeństwo staje się coraz bardziej otwarte, lęk przed byciem postrzeganym jako „szalona” lub „słaba” osoba wciąż istnieje.
- intymność – mówienie o najgłębszych lękach i traumach wymaga ogromnej odwagi.Dla niektórych ludzi jest to po prostu zbyt duża granica do przekroczenia.
W kontekście terapii wiele osób może także wpaść w pułapkę myślenia: „Nie chcę pokazywać słabości”. Przekonanie, że otwarcie się przed terapeutą równa się uznaniu naszej bezsilności, bywa paraliżujące. Zdarza się, że lepiej zachować maskę „silnego” niż poddać się procesowi uzdrawiania, który wymaga pracy nad sobą.
Kolejnym istotnym elementem jest lęk przed nieznanym.Terapia to proces, który może być trudny do przewidzenia, a niepewność związana z tym, co może si